OZE i budownictwo pasywne

Energia wiatru

Moc wiatru (poruszających się mas powietrza w efekcie różnic ciśnienia sąsiadujących ze sobą obszarów) jest ogromna, choć w sporej mierze nie potrafimy jej wykorzystać ze względu na niemożność zainstalowania siłowni np. na pełnym morzu czy na dużych wysokościach. Wciąż jednak pozostawia to potencjał energetyczny o mocy ok. 40 TW – większy niż obecny światowy pobór mocy (ok. 13,5 TW).
Warunki wietrzne w Polsce są umiarkowane, średnie prędkości roczne (mierzone na wys. 10 m nad gruntem) sięgają 5 m/s. Obserwuje się też zmienność sezonową: dogodne warunki panują od października do kwietnia, najmniejsze prędkości wiatru notujemy latem. Daje to dobry potencjał do wzajemnie uzupełniającego się wykorzystania systemów hybrydowych, wiatrowo-słonecznych.

wiatr

W energetyce wiatrowej możemy wyróżnić trzy kategorie:

  • lądowa energetyka wiatrowa;
  • morska energetyka wiatrowa;
  • mikro energetyka wiatrowa (rozproszona)

Farmy wiatrowe – bo tak zwykło się nazywać zespoły kilku do kilkudziesięciu turbin – zlokalizowane na stałym lądzie są jednym z najszybciej rozwijających się gałęzi OZE. Energetyka wiatrowa zlokalizowana na morzu, zwykle na szelfie kontynentalnym, jest jeszcze stosunkowo nową technologią. Pomimo wyzwań inżynierskich, jakich dostarczają konstrukcje morskie, lokalizowane na coraz głębszych wodach – turbiny tego typu są zwykle większe (co przekłada się na większą moc), charakteryzują się też wyższą sprawnością i stabilnością pracy, co związane jest z lepszymi – pod względem stałości i siły wiatru – warunkami w porównaniu do lądu (morze to wielkie przestrzenie o niewielkiej „szorstkości" podłoża mogącej znacząco hamować ruch mas powietrza). Instalacje takie nie wzbudzają również takich kontrowersji społecznych, ponieważ są zlokalizowane z dala od terenów zamieszkałych.
Mikro energetyka wiatrowa opiera się na technologii małych i bardzo małych turbin wiatrowych – przyjmuje się że do 100 kW – najczęściej pracujących bez podłączenia do większych sieci elektroenergetycznych.

Energetyka wiatrowa wydaje się obiecującym sposobem na zaspokojenie potrzeb energetycznych ze źródeł odnawialnych, choć wciąż boryka się z pewnymi kłopotami i kontrowersjami wynikającymi z niestabilnością warunków wiatrowych (co przekłada się na nieprzewidywalność i niestabilność dostaw energii), a co za tym idzie powiązanej z nimi efektywności ekonomicznej i ostatecznym bilansem – „śladem" ekologicznym (w tym klimatycznym): wszak produkcja, transport, instalacja i bieżące utrzymanie turbin wiatrowych nie tylko kosztuje, ale wiąże się też z użyciem energii, wody, paliwa i emisją gazów cieplarnianych. Korzyści powinny przewyższać koszty – biorąc też pod uwagę fakt, że w optymalnych warunkach dobra turbina potrafi przetworzyć do ok. 60% energii wiatru.

 
 
 
Niniejszy materiał został opublikowany dzięki dofinansowaniu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Za jego treść odpowiada wyłącznie Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska, Centrum UNEP/GRID-Warszawa.
Organizator
  • Partner
  • Partner
  • Partner
  • Partner
  • Partner
  • Partner
© Centrum UNEP/GRID-Warszawa 2017