Zrównoważona konsumpcja

Przykładowe dobre nawyki ekokonsumenta - czyli jakie działania można podjąć na własnym podwórku, aby przyczynić się do zmniejszenia klimatycznego śladu człowieka na Ziemi.


warzywaBycie uważnym w codziennych drobnych działaniach jest ważne! Osoba niewykazująca troski o klimat może każdego dnia „emitować” ok. 38 kg równoważnika CO2, podczas gdy osoba przyjazna klimatowi – bez obniżania komfortu życia – „emituje” tylko ok. 14 kg.

Ekokonsument w domu:

  • wymienił choć 5 żarówek w najczęściej używanych punktach świetlnych z klasycznych na energooszczędne;
  • kupując sprzęty i urządzenia działające na prąd (oświetlenie, elektronika, urządzenia grzewcze czy chłodzące, sprzęty AGD) zwraca uwagę na ich efektywność energetyczną opisaną odpowiednimi symbolami i oznaczeniami (Energy Star, A+++ itp.);
  • zmniejsza zużycie energii urządzeń grzewczych i chłodzących (np. klimatyzatory) poprzez ich regularną konserwację;
  • przeprowadza termomodernizację budynku, w którym mieszka (jeśli to dom wolnostojący) lub wspiera inicjatywy np. spółdzielni rzecz termomodernizacji bloku, w którym mieszka. Dba, aby prawidłowa wentylacja pomieszczeń nie oznaczała luk, przez które szerokim strumieniem ucieka energia. Wspiera budownictwo pasywne i jeśli to tylko możliwe decyduje się na zakup czy budowę domu pasywnego;
  • jeśli możliwe, w jak największym stopniu używa „zielonej energii” – albo kupując ją od zewnętrznego dostawcy (możliwość wyboru dostawcy), albo wyposażając swój dom we własne jej źródła (choćby panele słoneczne);
  • nie zmusza się do życia a la jaskiniowiec, ale przynajmniej nie marnotrawi:
    • energii - dba o wyłączanie światła w pomieszczeniu, w którym nie przebywa przez dłuższy czas; wyłącza nieużywane sprzęty elektryczne z trybu gotowości, wyjmuje bezczynne ładowarki z gniazdek. Ocenia, że wszystkie urządzenia pozostawione na świecie w stanie czuwania powodują emisję gazów cieplarnianych równą emisji wywołanej przez cały przemysł lotniczy (ok. 1% światowej emisji). Pozostawianie urządzeń domowych w trybie czuwania podnosi wysokość rachunku za prąd w statystycznym światowym domu nawet o 10%. Niektóre z tych urządzeń (np. pozostawiona w kontakcie ładowarka do telefonu komórkowego) pobiera „na pusto” nawet kilkadziesiąt procent tej energii, którą pobiera ładując telefon!
    • żywności – odpadki stara się kompostować, nie kupuje na zapas produktów, których nie ma szans zjeść;
    • wody – dba o szczelność instalacji, ponowne wykorzystanie wody np. do podlewania, bierze prysznic zamiast kąpieli w pełnej wannie itd.. Wie, że dostarczanie wody odbywa się kosztem dużych ilości energii (oczyszczanie, pompowanie, podgrzewanie);
  • dieta      i styl życia także      przekładają się na emisję gazów cieplarnianych. Weganin jest      odpowiedzialny za emisję rocznie do atmosfery ok. 190 kg równoważnika CO2,      zaś zagorzały mięsożerca aż 6,7 tony!
  • wybierając ubrania bądź elementy wystroju i wyposażenie domu idzie      za trendami „eko”, polegającymi na wykorzystaniu naturalnych materiałów i      produktów otrzymanych w sposób jak najmniej inwazyjny dla środowiska;
  • stosuje zasady „3R”: reduce      (ogranicz zużycie), reuse (użyj      ponownie, przekaż dalej, napraw a nie wyrzucaj), recycle (poddaj odzyskowi jako surowiec wtórny).

zbozeEkokonsument w podróży:

  • unikajej w ogóle (zamiast podróży służbowej);
  • wybiera przyjazne klimatowi sposobów podróżowania, jak np. długodystansowy lot klasą ekonomiczną bez międzylądowań, pojechanie pociągiem, poruszanie się rowerem i komunikacją publiczną;
  • kupując nowy samochód bierze pod uwagę jego przyjazność klimatyczną – nie tylko standardowe „ile pali”, ale też np. z jak dalekich stron musiały przybyć podzespoły potrzebne do ostatecznego montażu;
  • stosuje zasady ekojazdy – odpowiedniej techniki jazdy zwiększającej jej efektywność, ograniczającej spalanie paliwa (a co za tym idzie emisję dwutlenku węgla), połączonej z właściwą konserwacją pojazdu (np. dbałość o ciśnienie w oponach, co wpływa na opory toczenia i zużycie paliwa).
  • uważnie czyta nalepki i oznaczenia, zna znaczenie symboli i oznaczeń świadczących o przyjaznym dla środowiska pochodzeniu kupowanych produktów, np. certyfikat FSC świadczący, że np. meble zostały wykonane z drewna pozyskanego z certyfikowanych upraw leśnych, oznaczenia efektywności energetycznej urządzeń elektrycznych, bawełna „bio” użyta do produkcji ubrań, itp.;
  • wybiera produkty, które nie musiały przebyć długiej drogi (energochłonny transport) oraz takie, które nie są nadmiernie opakowane;
  • unika żywności wysoko przetworzonej oraz takiej, która nie jest „sezonowa” (jej produkcja odbywa się np. w ogrzewanych szklarniach);

Ekokonsument w sklepie: 

nie szaleje z zakupami, zwłaszcza mającymi posmak przelotnego kaprysu wywołanego naszą naturalną zachłannością :)

Ekokonsument w biurze:

  • stara się postępować „niskoenergetycznie”, podobnie jak w domu;
  • stara się, podobnie jak w domu, stosować zasadę „3R”;
  • zwraca uwagę jakim środkiem transportu przemierza drogę z domu do pracy.
 
 
 
Niniejszy materiał został opublikowany dzięki dofinansowaniu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Za jego treść odpowiada wyłącznie Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska, Centrum UNEP/GRID-Warszawa.
Organizator
  • Partner
  • Partner
  • Partner
  • Partner
  • Partner
  • Partner
© Centrum UNEP/GRID-Warszawa 2017